Radio Verslag Wereldomroep STRAF
Ruim twee weken na de ontsnapping van gevangenen uit de Bon
Futuro-gevangenis - waarbij korte tijd ook twee bewaarders werden
gegijzeld, is de sfeer binnen ‘gevoelig’. Vier van de ontsnapten zijn
nog altijd voortvluchtig.
Volgens Deanix Martis van de vakbond STRAF, die zelf ook
bewaarder is, hebben zijn collega’s een verbod gekregen om met
de pers te praten. Waren de bewaarders na de gijzeling ‘onrustig’,
nu zijn ze vooral boos en afwachtend over de komende ontwikkelingen.
‘Wat zijn de gevangenen van plan’ en komen er wellicht nieuwe
ontsnappingen?
STRAF heeft geen vertrouwen in de huidige aanpak van
de problemen in de gevangenis op Curaçao. De situatie binnen de
muren is onveranderd, ook na de invoering van nieuwe roosters. “Er
is niks uitgekomen, want die mensen zijn niet klaar om dat werk te
gaan doen.”
Voor het op de juiste manier omgaan met gevangenen is een goede
voorbereiding en opleiding nodig, aldus Martis.
Volgens de vakbondsman moet er vooral meer personeel
komen in de Bon Futuro en hij juicht dan ook toe dat Nederland in
die zin om hulp is gevraagd. Met meer mensen kun je een betere
controle uitoefenen en kun je ook dagprogramma’s maken voor de
gedetineerden. “Hou ze bezig, zodat ze niet aan ontvluchten en
andere slechte dingen denken.”
Dagprogramma’s
Hoewel er wellicht anders wordt beweerd, zijn er voor de
meeste gedetineerden geen dagprogramma’s. Het gaat om ‘pure
opsluiting en ze zitten op de luchtplaats van 8 uur tot 6 uur. Dat is
teveel voor mensen die binnen de vier muren zitten’. Nu is er alle
tijd om ontsnappingsplannen te beramen, beaamt Martis. Ook zitten
soms ‘72 mensen op één plek en dat is teveel voor de capaciteit van
ons personeel’.
Onlangs bracht de Movimentu Kontra Kurupshon (MKK) een
rapport naar buiten over corruptie onder het gevangenispersoneel.
De opsteller is een ex-collega die meerdere keren zaken naar boven
zou hebben gerapporteerd, maar geen gehoor zou hebben gevonden.
Martis wil het rapport eerst grondig bestuderen, maar zegt
dat het deels om oude beschuldigingen gaat. In algemene zin vindt
hij dat als er bewijsbare feiten zijn, dat dan het Openbaar Ministerie
haar werk moet doen. Tot het tegendeel blijkt, staat de vakbond
achter haar mensen. “Als je foute dingen doet, dan moet je gewoon
de consequenties dragen.”
‘Vakbonden belemmering’
MKK-voorzitter John Baselmans heeft over het corruptierapport
overleg gehad met minister David Dick van Justitie. In dat
gesprek zei Dick volgens Baselmans dat de vakbonden een belemmering
vormen voor snelle verbeteringen binnen de Bon Futuro.
Maar Deanix Martis werpt dat ver van zich.
Volgens hem “schuift de minister zijn verantwoordelijkheid altijd af
naar iemand anders. Hij heeft de macht om beslissingen te nemen,
maar hij neemt ze niet. En als die beslissingen goed zijn, dan kunnen
de vakbonden niet tegen zijn.”
De verbeteringen van minister Dick zijn ‘mooie plannen’,
maar ze kosten geld en dat zegt hij steeds niet te hebben. In ieder
geval heeft het tot dusver volgens de vakbond niet geleid tot een
verbetering in de situatie en de veiligheid voor zowel de gevangenen
als het personeel. “We kunnen niet doorgaan met plannen
waarvan we weten dat het niet tot een einde komt.” Volgens Martis
zijn nieuwbouw, meer personeel en goede dagprogramma’s voor de
gedetineerden de enige echte oplossing voor de problemen binnen
de Bon Futuro
.
Toelichting
Tot zover is de zaak nu aan het rollen. Hoe het af gaat lopen
is een andere zaak en het is de tijd die het zal leren. Toch kan ik
naar alle tevredenheid terug zien waar vele zaken aan het rollen zijn
gegaan.
Postygate; waar aan gewerkt wordt.
Bon Futuro; deze zaak van de gevangenis is aardig hoog opgelopen.
Ondertussen heeft die man toezegging gekregen om zijn examen te
mogen doen en wordt er gekeken voor ander werk voor hem.
Corruptie; wordt nu van alle kanten belicht en zelfs aangehaald, in
pagina’s grote kranten artikelen.
171
FZOG en niet verzekerden; waar onze minister van volksgezondheid
alsmaar blijft schuilen achter onmacht en misschien wel onkunde.
Veroordeelde/Klasse justitie; De zaak van de twee veroordeelde
jongens uit Bonaire waar nu een onderzoekscommissie bezig is om
te kijken welke rechterlijke dwalingen er zijn geweest.
Postspaarbank; die ook is aangekaart gaat een gevolg hebben.
Deze zaak is in een leegte gevallen maar gaat erom dat bij de
Postspaarbank je inleg niet gedekt is. Iets waar we al lang over weten
en waar internationaal al veel om te doen is. Geld is niet meer gedekt
en we leven met papieren schuldbekentenissen naar banken en van
banken. Geld heeft geen waarde meer en is niet meer gedekt door
waarde als metalen of objecten. Zo ook dus de zaak Postspaarbank
waar een persoon niet meer dan vijfduizend gulden af kan halen cash.
Voor meer dan dat bedrag krijg je een cheque en kun je kijken of er
een MCB of RBTT deze wil verzilveren! Postspaarbank heeft geen
cash geld en kan je inleg niet garanderen. Maar het gaat verder.
Er is niet één bank die uw spaargeld kan garanderen en is
wettelijk ook niet gedekt! Angstvallig zijn deze stukken van mij nooit
doorgekomen en nooit beantwoord geworden puur omdat dat paniek
zou veroorzaken. Het is en blijft gesust geworden en onze Nationale
Bank is o zo bang dat mensen geld massaal af gaan halen. Geld wat
er niet is.
Buiten de vele zaken als; MCB creditcard, Posterijen,
Curgas, UTS, Aqualectra, Dierenleed op Curacao, waarbij ik
allemaal gehoor kreeg en zo de zaken opgelost werden of nog gaande
zijn.
Maar om op de zaak Bon Futuro terug te komen, het was op
één na mijn grootste zaak en het was een geweldige ervaring om
samen te werken met zoveel internationale politici. Mensen in het
buitenland die mij tenminste correct behandelen en mensen die open
staan voor de vuilnisbelt hier op de Antillen met leerkrachten als hun
leiders. Wat een verschil en wat een prettig gevoel als je eens als een
volwaardig burger wordt beschouwd.
Toch wil ik twee mensen aanhalen die in mijn ogen werkelijk
menselijk zijn en kennis van zaken hebben, dat zijn de heer David
Dick en de heer Piar. Beide heren hebben mij in staat gesteld om
mijn woord te doen als burger en ik heb vele waardevolle tips van
hen mogen ontvangen. Ook beide heren wisten hoe je werkelijk moet
vergaderen en niet zoals mevrouw Leeflang alsmaar het woord willen
hebben om een wil door te drijven! Nee, deze twee heren zijn heren
die respect afdwingen door zelf mensen met respect te behandelen.
Het gevoel was goed en helaas kan ik dat van de vele andere politici
niet zeggen. Ze schieten veel te kort en ze weten niet te praten noch
te onderhandelen en belangrijker nog, te luisteren.
Deze zaak was leerzaam en heeft mij werkelijk laten zien dat
veel mogelijk is. Zolang als je als burger doorzet en blijft registreren
gaan bepaalde zaken zeker draaien en loskomen. Er vanuit gaan dat
je toch niets kunt veranderen is bij voorbaat al toegeven aan je eigen
onkunde!
Alles is te veranderen maar het is hoeveel energie je erin
wilt steken. Het hele leven is energie en het is de vraag: wat ga je
daar mee doen? Zaken die voor een gewone burger onmogelijk zijn,
kunnen toch door die gewone burger aangepakt worden.
Het is zaak als gewone burger naar buiten te komen en niet de weg
van het systeem te gaan bewandelen. Daar heeft het systeem en
zijn handlangers altijd een antwoord voor klaar en dat zie je aan de
standaard brieven als je die mensen op die manier benadert. Maar
ga je als mens op het probleem af dan gaan er deuren voor je open,
net zoveel deuren als in mijn geval.
Terug naar het dagelijks leven en weer terug naar het
signaleren van vreemde maar ook positieve zaken.
|
